Το πρόγραμμα του σεμιναρίου είναι:

Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010

9:00 – 10:00    Πρωϊνό

10:00 – 13:00    ανάπτυξη εφαρμογής

Είναι γεγονός, ότι το Εθνικό Τυπογραφείο αποτελεί παραδοσιακά υπηρεσία «κλειδί» για τη λειτουργία του πολιτεύματος, εφόσον με την αποτελεσματική άσκηση της αρμοδιότητάς του για έκδοση της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ.), είναι συνυφασμένη κι η ασφαλής τήρηση των συνταγματικά επιβεβλημένων αρχών της δημοσιότητας και της ορατής δράσης των οργάνων του κράτους. Παράλληλα, η υφιστάμενη παραγωγική υποδομή επιτρέπει την κάλυψη και άλλων σημαντικών εκδοτικών δραστηριοτήτων, απόλυτα αναγκαίων για την εκπλήρωση των κρατικών λειτουργιών, αλλά και την εξυπηρέτηση των πολιτών.

Με την αξιοποίηση πιστώσεων του κρατικού προϋπολογισμού, αλλά και πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πραγματοποίησε σταδιακά από το 1994 στοχευμένες επενδύσεις τόσο σε κεφαλαιουχικό εξοπλισμό, όσο και σε εφαρμογές και τεχνολογία πληροφορικής, ώστε να διαθέτει πλέον σύγχρονο τυπογραφικό εξοπλισμό, ανακαινισμένες κτιριακές εγκαταστάσεις και, ταυτόχρονα, πολύ καλή φήμη μεταξύ των δημοσίων υπηρεσιών.

Το Εθνικό Τυπογραφείο της εποχής μας, λοιπόν, ως αποκλειστικός εκδότης και διαχειριστής της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, και υπό το φως των τεχνολογικών εξελίξεων, αλλά προ παντός της επιτακτικής κοινωνικής απαίτησης για διαφάνεια και δημοσιότητα στην άσκηση των κρατικών δραστηριοτήτων, καλείται να διαδραματίσει κομβικό ρόλο για τη διασφάλιση των αρχών αυτών στο πλαίσιο της εύρυθμης λειτουργίας του πολιτεύματος. Ταυτόχρονα, η εκπλήρωση της αποστολής του σχετίζεται άμεσα με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, την εισαγωγή δηλαδή τεχνολογιών αιχμής για την εξοικονόμηση πόρων και την ποιοτική αναβάθμιση των υπηρεσιών διακυβέρνησης τόσο προς τον δημόσιο τομέα, όσο και προς τις επιχειρήσεις και τους πολίτες.

Το συγκριτικό λειτουργικό του πλεονέκτημα, έναντι άλλων αμιγώς διοικητικού χαρακτήρα δημοσίων υπηρεσιών, συνδυαζόμενο με την προσαρμοστικότητα κι ευελιξία που του παρέχει η οργανωτική του αυτοτέλεια ως ειδική γραμματεία στην αποκλειστική ευθύνη του υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, προσφέρει με επάρκεια –όπως αποδεικνύει η μέχρι σήμερα εμπειρία– τη δυνατότητα να βρίσκεται σε ετοιμότητα για την ανάπτυξη πρωτοβουλιών ενσωμάτωσης νέων δραστηριοτήτων και καινοτομιών. Η εξέλιξη αυτής της δυναμικής, που έχει ως στόχο την εξυπηρέτηση του κράτους και της κοινωνίας των πολιτών στον κρίσιμο τομέα της πληροφόρησης και της τήρησης της νομιμότητας, κατατείνει στη διαρκή αναζήτηση εξελιγμένων τρόπων διαχείρισης και διοίκησης των διαδικασιών, σύγχρονες κι ευέλικτες δομές και διατήρηση αμφίδρομης επικοινωνίας με το σύνολο του ελληνικού διοικητικού συστήματος.

Είναι από χρόνια γνωστή η θεαματική τεχνολογική μεταβολή που έχει επέλθει και στο χώρο των γραφικών τεχνών –όπως τουλάχιστον ήταν γνωστός για το Εθνικό Τυπογραφείο ως τα τέλη της 10ετίας του 1980– με την εισαγωγή των εφαρμογών της πληροφορικής, την επέκταση της ψηφιακής εκτύπωσης, των αυτοματισμών και των τηλεπικοινωνιών. Η κλασική τυπογραφία, ανήκει πλέον στα μουσειακά είδη, το ίδιο και οι μέθοδοι που επέβαλαν οι μηχανές που χρησιμοποιούνταν. Ο σκληρός πυρήνας της τυπογραφίας όμως εξακολουθεί να είναι παρών, έστω κι αν περιορίζεται πλέον σε πολύ μικρότερο χώρο απ’ αυτόν που ήταν αναγκαίος παλαιότερα (π.χ. εκτυπώσεις, βιβλιοδεσία), ενώ στο μεταξύ νέες συσκευές, μηχανές κι εφαρμογές έχουν εισαχθεί. Ίσως μόνο η οσμή της μελάνης ή τ’ αποκόμματα των κοπτικών μηχανών δένουν εντονότερα με τις αναμνήσεις του παρελθόντος. Ακόμα κι ο χειρισμός σύγχρονων εκτυπωτικών μηχανών  πραγματοποιείται μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ταυτόχρονα, η επέκταση της δυνατότητας για διακίνηση εγγράφων με ηλεκτρονικό τρόπο, η ραγδαία εξάπλωση του Internet ως μέσου επικοινωνίας και προώθησης προϊόντων, η αυτοματοποίηση της επεξεργασίας κειμένων και εικόνων, αποτελούν μερικές μόνο από τις ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων χρόνων.

Το Εθνικό Τυπογραφείο κατέχει, όπως προαναφέρθηκε, σε σημαντικό βαθμό τον εξοπλισμό και την τεχνογνωσία που απαιτούνται για την εφαρμογή ενός σύγχρονου προτύπου λειτουργίας, εκείνο που, κατά την άποψή μας, χρειάζεται είναι να αναπροσαρμοστούν υφιστάμενες δραστηριότητες και διαδικασίες και ν’ αναπτυχθούν, όπου κριθεί αναγκαίο, νέες, λαμβάνοντας υπόψη προγράμματα και εφαρμογές της δημόσιας διοίκησης κι όχι μόνο, που στο μεταξύ βρίσκονται σε εξέλιξη (π.χ. Πλαίσιο Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, open access κ.λπ.).

Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο (Νόμος 3448/2006, Π.Δ. 188/1996) που καθορίζει, εκτός από τα οργανωτικά θέματα του Εθνικού Τυπογραφείου και τους όρους έκδοσης της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, θα πρέπει να επεκταθεί και να καλύψει περιοχές και δράσεις, που μέχρι σήμερα δεν καλύπτονται, ώστε να εκλείψει η θεσμική ανεπάρκεια και αδυναμία σε κρίσιμους για τη διαφάνεια, την τήρηση της νομιμότητας και την πληροφόρηση των πολιτών τομείς. Είναι αυτονόητο, ότι η εφαρμογή των νέων τεχνολογιών δεν είναι από μόνη της σε θέση να επιλύσει αυτόματα το όποιο έλλειμμα πληροφόρησης, αν προηγουμένως δεν δημιουργηθεί ένα περιβάλλον φιλικό προς τους χρήστες. Είναι συνεπώς αναγκαίο, το δημοσίευμα στο Φ.Ε.Κ., η πληροφορία ως πρώτη ύλη, να υφίσταται προηγουμένως εξαντλητική επεξεργασία και ταξινόμηση, ώστε στη συνέχεια να διαδίδεται και να διαχέεται προς το περιβάλλον σε έντυπη ή ψηφιοποιημένη μορφή ως προϊόν εύχρηστο, αντιληπτό και αξιοποιήσιμο. Επιπλέον, η αναζήτηση, ο σχεδιασμός κι η προσφορά νέων προϊόντων και υπηρεσιών που παρέχουν προστιθέμενη αξία στην δημοσιευτέα μέσω των Φ.Ε.Κ. ύλη, δεν καλλιεργούν μόνο ένα κλίμα αυτοπεποίθησης και εμπιστοσύνης στο εσωτερικό του οργανισμού, αλλά διασφαλίζουν κι επιπλέον του κρατικού προϋπολογισμού οικονομικούς πόρους, που συμβάλλουν στην ενίσχυση της διαθεσιμότητας (λειτουργία, συντήρηση κ.λπ.) του συστήματος. Στην περίπτωση αυτή, οι χρήστες των προϊόντων και υπηρεσιών, που καλούνται να καταβάλουν το αναγκαίο κόστος, δεν το αντιλαμβάνονται ως επιβαλλόμενο τέλος, αλλά το κατανοούν, θεωρώντας το δικαιολογημένο.

Από τη συνοπτική προσέγγιση που προηγήθηκε αναδεικνύεται, κατά τη γνώμη μας, το κατά πόσο ενδιαφέρουσα κι ελκυστική προβάλει στις μέρες μας η προοπτική της περαιτέρω ανάπτυξης του Εθνικού Τυπογραφείου. Είναι προφανές, ότι εκ των πραγμάτων η ιστορική αυτή Υπηρεσία διαθέτει τα περιθώρια να επεκτείνει τις δραστηριότητές του, δίχως να ελλοχεύει ο κίνδυνος της στείρας γραφειοκρατικής της γιγάντωσης, αρκεί, φυσικά, η παραγωγή του ανάπτυξη ν’ αποτελέσει προϊόν μιας καλά σχεδιασμένης και οργανωμένης προσπάθειας, που θα εδράζεται στη βάση ενός δοκιμασμένου και ασφαλούς περιβάλλοντος διοίκησης.

Με δεδομένη τη διακηρυγμένη και σταθερή βούληση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου να εργαστεί και να υπερασπιστεί αταλάντευτα την αρχή της διαφάνειας στη δράση και λειτουργία της κυβέρνησης, θέλουμε να πιστεύουμε, ότι είναι περισσότερο από βέβαιο, πως θα δοθεί νέα ώθηση στις υπάρχουσες δομές και θα ενισχυθεί αισθητά ο διακριτός ρόλος του Εθνικού Τυπογραφείου ως δημόσιας υπηρεσίας ικανής να εγγυηθεί την προστασία της νομιμότητας και τη διασφάλιση της διαφάνειας στη λειτουργία ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους.

Κάνουμε αυτή τη συνάντηση  για να γνωριστούμε από κοντά και για να δούμε από κοινού πως θα προχωρήσουμε βήμα προς βήμα τη δράση με πρόγραμμα και ομάδες εργασιών, ώστε να έχουμε την διαδικτυακή πλατφόρμα σε λειτουργία, ενόψει της συζήτησης για τον νέο προϋπολογισμό στο τέλος του έτους.
Δηλώστε την παρουσία σας στην συνάντηση: http://doodle.com/3ekzbsgd35pqfvik
Αφού γίνουν μερικές πολύ σύντομες εισαγωγικές παρουσιάσεις για την διεθνή εξέλιξη του συμμετοχικού προϋπολογισμού και για τα στοιχεία με τα οποία θα δουλέψουμε, θα ορίσουμε μεταξύ μας 2 ομάδες εργασίας εθελοντών. Η πρώτη ομάδα θα είναι επιφορτισμένη με την περαιτέρω ανάλυση και απλουστευμένη παρουσίαση των στοιχείων από προηγούμενους προϋπολογισμούς. Ενώ η δεύτερη, σε συνεργασία με την πρώτη, θα αναπτύξει το διαδικτυακό τόπο για το συμμετοχικό προϋπολογισμό.

Στόχος μας είναι, ενόψει της κατάρτισης και συζήτησης για τον νέο προϋπολογισμό, να ετοιμάσουμε μια απλή διαδικτυακή πλατφόρμα όπου αφενός να βοηθά τον πολίτη να κατανοεί που πηγαίνει το κάθε ευρώ, αφετέρου να του δίνει ουσιαστική ευκαιρία συμμετοχής.
Ο συμμετοχικός προϋπολογισμός είναι μια εθελοντική δράση, και ως τέτοια η επιτυχία της θα κριθεί από την ποιότητα της συμμετοχής των εθελοντών που θα αφιερώσουν σ’ αυτή τις γνώσεις και λίγο από το χρόνο τους.
Θα χαρούμε να σας δούμε και να τα συζητήσουμε όλα αυτά από κοντά την επόμενη Τετάρτη 14 Οκτωβρίου.

Δηλώστε τη συμμετοχή σας εδώ: http://doodle.com/3ekzbsgd35pqfvik

Επειδή έχουμε και νέους συμμετέχοντες στη δράση, σας υπενθυμίζουμε ότι τα αρχεία με τα δεδομένα από τους προϋπολογισμούς από το 2006 έως το 2009 είναι διαθέσιμα εδώ: http://ethelontes.pasok.gr/wp-content/uploads/2009/10/budget-06-09.zip

Ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες για την ιδέα του Σ.Π μπορείτε να βρείτε εδώ:

Μια πρωτοβουλία βελτίωσης του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού των ΗΠΑ με τη συμβολή των δημοσίων υπαλλήλων

http://www.whitehouse.gov/omb/save/SaveAwardHomePage/

Χαρτογράφηση των δράσεων Συμμετοχικού Προϋπολογισμού ανά τον κόσμο

http://maps.google.it/maps/ms?ie=UTF8&hl=it&msa=0&msid=114824835204007105691.00045675b996d14eb6c3a&z=2

ToolKit Συμμετοχικού Προϋπολογισμού

http://www.participatorybudgeting.org.uk/associates/documents/ToolKit-Layout%201.pdf

Αν την ερχόμενη Τετάρτη θέλετε να κάνετε μια σύντομη εισήγηση είτε για την απλοποιημένη παρουσίαση των στοιχείων από παλιούς προϋπολογισμούς ή για το διαδικτυακό τόπο του Σ.Π, μπορείτε να το δηλώσετε εδώ:  http://doodle.com/b3u8vnw6pughxmfv

Μπορείτε να κατεβάσετε τις παρουσιάσεις που έγιναν στη συνάντηση και την αποδελτίωση των προτάσεων από αυτό το αρχείο.

Δεν ξέρουμε πόσο άλλαξε το ΠΑΣΟΚ, αυτό όμως που άλλαξε είναι ο τρόπος άσκησης πολιτικής που εισήγαγε αθόρυβα (επειδή τα ΜΜΕ δεν ασχολούνται) ο κ. Παπανδρέου. Διά της πληροφορικής τεχνολογίας έκανε by pass το κόμμα. Στην εποχή του Διαδικτύου τα σύγχρονα κόμματα δεν χρειάζονται τις ορδές των κομματικών αφισοκολλητών, οι οποίοι εφορμούν προεκλογικά για την κατάληψη της εξουσίας και μετά αποκτούν «αγωνιστικώ δικαίω» το προνόμιο να λαφυραγωγούν το κράτος. Αυτό που χρειάζονται είναι οι «εθελοντές του Διαδικτύου» · ανθρώπους που θα συμμετέχουν με το πληκτρολόγιο στο γίγνεσθαι της επικοινωνίας, θα περνούν το μήνυμα, αλλά δεν θα διεκδικούν μερίδιο στα κρατικά λάφυρα. Αυτό έγινε στο ΠΑΣΟΚ, αλλά μόνο οι χρήστες του Διαδικτύου το αντελήφθησαν. Η δουλειά που έγινε όλα αυτά τα χρόνια στο ΠΑΣΟΚ ήταν εκκωφαντική στο Διαδίκτυο, αλλά αθόρυβη για τα παραδοσιακά μέσα. Αυτά έτσι κι αλλιώς δεν πολυσκοτίζονται για τέτοια πράγματα. Συνήθως τα χλευάζουν, όπως χλεύαζαν κάποτε οι παραδοσιακοί ΠΑΣΟΚοι το λαπ τοπ που εμφάνιζε ο κ. Παπανδρέου στις κομματικές συνάξεις.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_38_07/10/2009_332320

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ

Πάμε μαζί να δώσουμε στο ΠΑΣΟΚ ισχυρή πλειοψηφία στην Βουλή.

Πάμε όλοι μαζί γιατί μόνο μια κυβέρνηση με σταθερή αυτοδυναμία μπορεί να εγγυηθεί τις αλλαγές που χρειάζεται η Ελλάδα.

Πάμε να δώσουμε μαζί τη μάχη ως την τελευταία στιγμή. Από φίλο σε φίλο, από σπίτι σε σπίτι, από ιστοσελίδα σε ιστοσελίδα όπως κάνουμε όλον αυτόν το καιρό!

Με αισιοδοξία και χαμόγελο, αλλά χωρίς εφυσυχασμό, πάμε το μήνυμά μας παντού, σε κάθε πολίτη, σε κάθε αγωνιστή της αριστεράς και της οικολογίας.

Σε αυτές τις λίγες ώρες πρίν το άνοιγμα της κάλπης είναι πιθανόν να συναντήσετε πολίτες που θα αποφασίσουν ποιό κόμμα θα ψηφίσουν την τελευταία στιγμή.

Μιλήστε τους για το πρόγραμμά μας που στοχεύει σε μια ανθρώπινη κοινωνία με οικονομική ανάπτυξη, κοινωνική δικαιοσύνη και περιβαλοντική προστασία.

Ενημερώστε τους συμπολίτες μας για τις καινοτομίες του προγράμματος σε θέματα διαφάνειας, διαβούλευσης, ευρυζωνικότητας και ψηφιακού περιεχομένου.

Πείτε τους να κάνουν την ευαισθησία τους δύναμη αλλαγής, την αμφισβήτηση συμμετοχή και θετική δράση. Την διαμαρτυρία δύναμη δημιουργίας.

Την Κυριακή που έρχεται ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ γιατί μαζί μπορούμε να αλλάξουμε το μέλλον μας.

Ο κρατικός προϋπολογισμός είναι ίσως η κορυφαία νομοθετική πράξη μιας  κυβέρνησης καθώς ορίζει, κάθε χρόνο, τα όρια των δημοσίων εσόδων και δαπανών.

Πόσο καλά πληροφορημένοι είναι όμως οι πολίτες για το ουσιαστικό του περιεχόμενο και τι ευκαιρίες έχουν να συμμετέχουν άμεσα στην κατάρτισή του; Σήμερα οι πολίτες επιθυμούν να γνωρίζουν πως αξιοποιούνται τα χρήματα που δίνουν στο κράτος και πως η χρήση των δημόσιων πόρων σχετίζεται με το τελικό αποτέλεσμα. Γι’ αυτό αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία ως Εθελοντές Διαδικτύου για τον συμμετοχικό προϋπολογισμό.

Αν θέλεις  και εσύ να συνεισφέρεις σε καλούμε έως και την  Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009 να δηλώσεις  τη συμμετοχή σου εδώ.

Οι στόχοι της δράσης είναι:

·       Να εκλαϊκεύσουμε τον κρατικό προϋπολογισμό και απολογισμό

·       Να καταγράψουμε τη διεθνή εμπειρία συμμετοχικών προϋπολογισμών

·       Να δημιουργήσουμε ένα ελληνικό τοπικό υπόδειγμα συμμετοχικού προϋπολογισμού στο διαδίκτυο

Μοιράσου και εσύ μαζί με άλλους Εθελοντές από όλη την Ελλάδα τις γνώσεις και λίγο από το χρόνο για να δημιουργήσουμε μαζί ένα υπόδειγμα συμμετοχικού προύπολογισμού.

Δήλωσε τη συμμετοχή σου στη δράση έως και την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου  2009

Θέλουμε λοιπόν καθαρές σχέσεις, καθαρούς κανόνες, για να έχουμε πραγματικά και ελεύθερη δημοσιογραφία, και εφημερίδες και Μέσα Ενημέρωσης ανεξάρτητα.Και το λέω αυτό, επισημαίνοντας ότι ο Ελληνικός λαός θέλει να δει σημαντικές τομές, τομές διαφάνειας, τομές με τις οποίες να ξέρει ότι έχει σωστή πληροφόρηση, τομές που του επιτρέπουν να έχει την απαραίτητη γνώση, για να πάρει τις σωστές αποφάσεις. Γιατί εγώ θέλω τον πολίτη συμμέτοχο, θέλω να ξέρει τις αλήθειες, θέλω να ξέρει τα προβλήματα. Εμείς δεν τα φοβόμαστε τα προβλήματα, δεν θέλουμε να τα συγκαλύψουμε. Θέλουμε να ξέρει ο πολίτης τα προβλήματα, γιατί θα ξέρει ότι μαζί θα μπορέσουμε να τα λύσουμε.

Έχω πει «θα ματώσουμε», για να μπορέσουμε να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή. Τους ανείσπρακτους φόρους, να τους εισπράξει το κράτος. Και βεβαίως, η πρότασή μας δίνει τη βάση για να μπορούμε να είμαστε πετυχημένοι. Βάση, που είναι η διαφάνεια, η μηχανογράφηση, μέχρι βεβαίως και αντικειμενικά κριτήρια τέτοια, τα οποία θα μπορέσουν να βοηθήσουν στη διασφάλιση της φορολογητέας ύλης η οποία διαφεύγει.

Όλοι μιλούν πολύ για την ανοικτή διακυβέρνηση και τη διαφάνεια αυτές τις ημέρες. Είναι συναρπαστικό και γίνεται ακόμη πιο συναρπαστικό να βλέπουμε κυβερνήσεις να παρακολουθούν τη συζήτηση, δημιουργώντας χώρους όπως το data.gov για για να έχει το κοινό στις ΗΠΑ πρόσβαση σε πληροφορίες της διακυβέρνησης μέσω API. Αλλά κάθε φορά που ακούω κάποιον να λέει κάτι σαν ” η οργάνωση μας είναι πραγματικά υπέρ της διαφάνειας” (που είναι συχνά) μου ακούγεται παράξενο. Είναι μόνο σαν να μιλάμε για ένα μέρος του παζλ, που δεν είναι το σύνολο του παζλ. Αυτό που πραγματικά θέλουμε (ή αυτό που πραγματικά θα ήθελα ούτως ή άλλως) δεν είναι απλώς μια κυβέρνηση της διαφάνειας, αλλά ένα ανοιχτό πολιτικό σύστημα. Ένα λειτουργικό πολιτικό σύστημα που να ευδοκιμεί, ως ένα πλήρως ανοιχτό σύστημα, για οποιοδήποτε επίπεδο τυχαίνει να μιλάμε – είτε είναι ομοσπονδιακό , είτε στην πολιτεία, στην πόλη, τη γειτονιά ή οπουδήποτε. Η διαφάνεια είναι ένα μεγάλο μέρος ενός ανοικτού πολιτικού συστήματος, αλλά εξακολουθεί να είναι μόνο ένα μέρος.

Στην πραγματικότητα, σε ένα λειτουργικό ανοιχτό πολιτικό σύστημα υπάρχουν τέσσερις πυλώνες. Αυτοί είναι:

Κυβέρνηση πρός τον Πολίτη (G2C). Αυτό είναι στο οποίο αναφερόμαστε όταν μιλάμε για διαφάνεια και το άνοιγμα των δημόσιων δεδομένων. Είναι η ιδέα της δημιουργίας ανοικτών αγωγών για τα δεδομένα απευθείας από την κυβέρνηση και τα κυβερνητικά γραφεία πρός όποιον ενδιαφέρεται για τη λήψη τους. Το G2C παρέχει επίσης λογοδοσία – οι ομάδες ελέγχου ξαφνικά έχουν εύκολη πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία που είναι σε εξέλιξη, κλπ. Επίσης, προσφέρει και άλλα πράγματα όπως μεταβαλλόμενα χρονοδιαγράμματα, τα πρακτικά συνεδριάσεων, και τον καθορισμό ζωνών δεδομένων. Πράγματα επί των οποίων τρίτοι μπορούν να οικοδομήσουν ώστε το σύστημα να λειτουργήσει καλύτερα για τον πολίτη. Ο πυλώνας από την Κυβέρνηση πρός τους πολίτες (G2C) είναι κρίσιμος, αλλά χωρίς τους υπόλοιπους τρείς πυλώνες, δεν μπορούμε να αποκομίσουμε τα μέγιστα από τα κυβερνητικά δεδομένα. Αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι απλά ένας αγωγός ανοικτών δεδομένων. Χρειαζόμαστε ένα οικοσύστημα των ανοικτών δεδομένων , όλα διασυνδεδεμένα, όλα να απορρέουν με κάθε τρόπο. Αυτό είναι που μας δίνουν οι άλλες τρεις «πυλώνες» ενός ανοικτού πολιτικού συστήματος.

Από τον Πολίτη για την κυβέρνηση (C2G). Το αντίστοιχο του G2C. Αυτή είναι η ιδέα της δημιουργίας ανοικτών αγωγών απευθείας από το λαό προς την κυβέρνηση, με την ελπίδα να ακούει κάποιος στην άλλη άκρη. Η προσθήκη του πυλώνα C2G δίπλα στο G2C ολοκληρώνει το κύκλωμα και κάνει τα ανοιχτά ΑΡΙ’s της κυβέρνησης ακόμα ισχυρότερα. Παίρνει τη μονόδρομη κατεύθυνση της ροής δεδομένων και τη μετατρέπει σε ένα κόμβο ανατροφοδότησης των πληροφοριών, των εισροών και εκροών. Στο επίπεδο της πόλης, το C2G διαμορφώνεται τώρα, με τη μορφή ενός ανοικτού API, όπως αυτό, επί του οποίου καθένας μπορεί να χτίσει εφαρμογές,. Επιτρέπει π.χ τη δημιουργία αρχείου προβλημάτων των κατοίκων μιας πόλης για να αντιμετωπιστούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Άλλα παραδείγματα του C2G περιλαμβάνουν το βρετανικό FixMyStreet και το SeeClickFix.com από το, Connecticut. Και οι δύο ιστότοποι έχουν τεράστια δυναμική. Υπάρχουν ένα εκατομμύριο διαφορετικοί, τρόποι εφαρμογής του C2G σε τοπικό, πολιτειακό και ομοσπονδιακό επίπεδο.

Από Πολίτες προς πολίτες (C2C). Εντάξει, τώρα έχουμε ανοικτές ροές δεδομένων G2C (από την κυβέρνηση πρός τους πολίτες) και C2G (από τους πολίτες πρός την κυβέρνηση). Αυτό ενισχύει την πολιτική δραστηριότητα και συμβάλει στη συνειδητοποίηση της μεγαλύτερης αποδοτικότητας όσον αφορά στην αλληλεπίδραση μεταξύ της κυβέρνησης και των πολιτών. Η πολιτική ζωή όμως μπορεί να βελτιωθεί παντοιοτρόπος δίχως να χρειάζεται να εμπλακεί καθόλου η κυβέρνηση. Αυτό γίνεται με τις ροές δημόσιων δεδομένων από πολίτες πρός πολίτες C2C . Οι έξυπνες μετακινήσεις (Clever Commute) στο New Jersey είναι ένα παράδειγμα της ροής δεδομένων από πολίτες πρός πολίτες. Όλοι όσοι μετακινούνται με τρένο στη NYC εγγράφονται στη ροή δεδομένων του διαδικτυακού τόπου των «εξυπνων μεταφορών» και στη συνέχεια ειδοποιεί ο ένας τον άλλο κάθε πρωί για τις τρέχουσες καθυστερήσεις. Το σύστημα λειτουργεί καλύτερα από οτιδήποτε το επίσημο New Jersey Transit προσπάθησε να κάνει και με κόστος ουσιαστικά μηδέν. Αυτό είναι το μεγάλο θέμα με την C2C. Είναι η προστιθέμενη αξία στο πολιτικό σύστημα χωρίς επιπλέον κόστος για το ίδιο το σύστημα. Το κόστος για τη λειτουργία υπηρεσιών από πολίτες πρός πολίτες (C2C) περνά σε αυτούς που τη χρησιμοποιούν, και εξαπλώνεται σε επίπεδο ατόμων, μέχρι το σημείο όπου το κόστος καταστεί αμελητέο. Αντί να χρειαστεί η δημόσια υπηρεσία του New Jersey Transit να παράγει ένα πληροφοριακό σύστημα για τις καθυστερήσεις στις αμαξοστοιχίες με κόστος εκατομμύρια δολάρια για τους φορολογούμενους, οι χρήστες του clever commute αναλαμβάνουν το κόστος του συστήματος, ξοδεύοντας ο καθένας ελάχιστα χρήματα (το κόστος αποστολής sms). Οι υπηρεσίες ροής δεδομένων από πολιτες πρός πολίτες C2C προσθέτουν τεράστια επιπλέον αξία στα σχήματα G2C και C2G. Καθώς μάλιστα οι κυβερνήσεις σκέφτονται πως μπορούν να αυξήσουν τις υπηρεσίες τους σε καιρούς οικονομικής ύφεσης, αναμένουμε να μεγαλώσει ο τομέας C2C όταν, βέναι, οι κυβερνήσεις συνηθίσουν στην ιδέα.

Από κυβέρνηση σε κυβέρνηση (G2G). Τέλος, η πλατεία δεν θα είναι πλήρης, χωρίς τις ροές δεδομένων από μια ανοικτή κυβέρνηση πρός την ίδια την κυβέρνηση. Οι φορείς εντός κυβέρνησης θα πρέπει να έχουν εύκολη, ανοικτή ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ τους, χωρίς να χρειάζεται αίτηση ή να πάρουν κάτι από ένα PDF και ούτω καθεξής. Η ικανότητα, για παράδειγμα, να μπορεί το Τμήμα Υγείας της Νέας Υόρκης να λάβει δεδομένα από το αντίστοιχο του Λος Άντζελες DOH σε πραγματικό χρόνο, χωρίς να χρειάζεται να μιλήσεις σε κανέναν ή να εκδοθεί αίτηση, θα μπορούσε να είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Ή σκεφτείτε τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας που μπορεί να αποκτηθεί αν ο NYC DOT ήταν σε θέση να ανταλλάσσουν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο με το NYPD. Εάν αυτά τα παραδείγματα χρήσεων ακούγονται ασαφή, είναι γιατί ο G2G είναι ο “πυλώνας” που ουσιαστικά δεν έχει λειτουργήσει σε ένα δημόσιο οργανισμό. Από όσα έχω μάθει ωστόσο, μου φαίνεται ότι θα μπορούσε να υπάρχει μια τεράστια αύξηση χρήσεων για το συμφέρον των πολιτών με λίγη περισσότερη σκέψη για ένα ανοικτό σύστημα G2G.

Και φυσικά μπορείτε να αναμίξετε αυτά τα δεδομένα και να παράγετε ό,τι υβρίδια θέλετε. Το SickCity, για παράδειγμα, αποτελεί ουσιαστικά ένα εργαλείο C2C με τη σημερινή, βασική 1,0 ενσάρκωση. Ανιχνεύει περιπτώσεις των κατοίκων στην πόλη σας που λένε ότι είναι άρρωστοι και ‘περνάει’ αυτές τις ειδήσεις στους άλλους κατοίκους. Όμως, μια πιο εξελιγμένη έκδοση του εργαλείου θα ‘περνούσε’ επίσης τις σχετικές πληροφορίες άμεσα στο Υπουργείο Υγείας, εφόσον χρειάζεται, και ιδανικά θα δεχόταν τα δεδομένα από το Υπουργείο υγείας για να τα ‘περάσει’ πίσω σε κατοίκους. Ξαφνικά λοιπόν, έχουμε περάσει από ένα απλό εργαλείο C2C σε ένα εργαλείο που είναι C2C, C2G και G2C. Τώρα μιλάμε για ενδιαφέροντα πράγματα. Κάθε επιπλέον κανάλι δεδομένων καθιστά το σύστημα πολυτιμότερο.

Με όλα αυτά τα συστήματα να έχουν αναπτυχθεί και να λειτουργούν σωστά , το πολιτικό μας σύστημα σε τοπικό, περιφερειακό, ομοσπονδιακό επίπεδο μπορεί να ανθίσει και να μετασχηματιστεί σε ένα πραγματικά σύγχρονο σύστημα όπως οφείλει να είναι στη νέα εποχή του διαδικτύου. Αυτό θα οδηγήσει σε αύξηση της απόδοσης,σε μεγαλύτερη καινοτομία και ανταποδοτικότητα, σε βελτίωση της ικανότητας προσαρμογής και μεγαλύτερη ανθεκτικότητα, εκτός από τα άλλα πλεονεκτήματα. Για να φτάσουμε εκεί όμως, πρέπει να πάμε πέρα από το να σκεφτόμαστε απλώς για τη διαφάνεια και τα κυβερνητικά ΑΡΙs.

Τι ήταν λοιπόν όλο αυτό: Επρόκειτο για μια εκδήλωση διάρκειας περίπου μιάμισης ώρας που απευθυνόταν σε Εθελοντές του OFA (Obama for America). Έλαβε χώρα σε ένα μικρό χώρο με, κατά την εκτίμησή μου, λιγότερους από 60 εθελοντές να την παρακολουθούν ζωντανά, κάτι που έκανε τη συνάντηση να μοιάζει με ένα μικρό κοκτέιλ πάρτυ. Οι τοίχοι του χώρου ήταν επενδυμένοι για να απορροφούν τον ήχο έτσι ώστε ηχητικά να υπάρχει η αίσθηση μιας χαμηλόφωνης και φιλικής συζήτησης.

Ο κόσμος ήταν καθισμένος κυκλικά όπως στα προεκλογικά town hall’s του Ομπάμα σε βάθες δύο-τριών σειρών. Οι εισαγωγικές ομιλίες ήταν σύντομες, σχετικές με τον εθελοντισμό και τηρούσαν την αρχή του “πες την ιστορία σου” που ήταν το κεντρικό επικοινωνιακό εργαλείο σε όλη την προκελογική εκστρατεία. Παρόλο που η εκδήλωση έγινε τις μέρες που η αντιπαράθεση με τους Ρεμπουμπλικάνους ήταν στο ζενίθ και μόλις μια με δύο ημέρες από τότε που τα ΜΜΕ άρχισαν να σχολιάζουν το ότι Ομπάμα είχε χάσει τη μάχη, ο γενικός τόνος παρέμεινε θετικός. Όλοι, του Ομπαμα συμπεριλαμβανομένου, επαίνεσαν τους εθελοντές για τη δουλειά τους και συνόψιζαν τις θετικές όψεις και την ενέργεια πίσω από την όλη προσπάθεια παρόλο που στη συνέχεια μίλησαν εκτενώς για τις δυσκολίες που θα συναντήσουν.

Ο Ομπάμα αφού έβγαλε το σακάκι και σήκωσε τα μανίκια του γελώντας, καθώς ήδη μιλούσε, παρέμεινε σύντομος και εστιασμένος στο θέμα. Ούτε για μια στιγμή δεν άφησε την εντύπωση πως το σχέδιό του μπορεί να ηττηθεί. Αντίθετα επέμεινε πως επρόκειτο για μια μάχη που μόλις ξεκίνησε. Παρουσίασε τρία επιχειρήματα τα οποία οι εθελοντές θα έπρεπε να μεταφέρουν από πόρτα σε πόρτα, από οικοδομικό τετράγωνο σε οικοδομικό τετράγωνο, από γειτονιά σε γειτονιά, εκπαιδεύοντάς τους πρακτικά στο πως να τα προβάλουν. Μίλησε εκτεταμένα σχετικά με το πως οι ειδήσεις στα ΜΜΕ καταλήγουν να γίνονται συνθήματα, ενώ είναι ψευδείς, και πως το μόνο αποτελεσματικό αντίδοτο στην παντοδυναμία των ΜΜΕ είναι η επιτόπια δουλειά των εθελοντών.

Στο μεταξύ, κάτω από την οθόνη υπήρχε μια φόρμα όπου μπορούσες βάζοντας τον Τ.Κ. σου να δείς κατά πόσο υπάρχουν ομάδες και σχετικές δράσεις στην περιοχή σου ή ακόμα και οδηγίες για το πως μπορείς να ξεκινήσεις δικές σου πρωτοβουλίες ως εθελοντής. Στη συνέχεια, ο Ομπάμα απάντησε σε τρεις, προσεκτικά επιλεγμένες, ερωτήσεις. Μία από το τηλέφωνο, μία μέσω email και άλλη μία μέσω twitter. Στις απαντήσεις του,  χρησιμοποιώντας διαφορετικές λέξεις από αυτές τις ομιλίας του, ο Ομπάμα επανέλαβε τα ίδια τρία βασικά επιχειρήματα για τη μεταρρύθμιση. Η επανάληψη όμως συνέβαλε στο να τα θεμελιώσει καλύτερα και κατά κάποιο τρόπο στο να απλουστεύσει την αφομοίωσή τους. Στη συνέχεια δέχθηκε έξι ακόμα ερωτήσεις από το κοινό τις οποίες απάντησε επαναλαμβάνοντας για τρίτη φορά τα ίδια τρία βασικά επιχειρήματα χρησιμοποιώντας όμως και πάλι διαφορετικές λέξεις και κάπως πιο ελεύθερο λόγο καθώς οι ερωτώντες ήταν στην αίθουσα.

Συμπέρασμα: Με το τέλος της εκπομπής είχα χωνέψει τα επιχειρήματα τόσο καλά που θα είχα την αυτοπεποίθηση να πάω η ίδια πόρτα πόρτα σε γειτονιές στην Αμερική. Όχι παραιτήτως επαναλαμβάνοντας προατασκευασμένς προτάσεις του Ομπάμα αλλά με καινούργιες λέξεις φτιάχνοντας ένα προσωπικό pitch. Και χάρη στην εξαιρετικά προσεγμένη σκηνοθεσία (που αρχικά με ενόχλησε) ήταν σαν να με είχε πείσει ο ίδιος ο Ομπάμα σε ένα μικρό φιλικό χώρο σχεδόν ένα προς ένα.

Δές και εσύ τα βίντεο με τον Ομπάμα και τους Εθελοντές

PR: wait… I: wait… L: wait… LD: wait… I: wait… wait… Rank: wait… Traffic: wait… Price: wait… C: wait…

Ο κόσμος αηδιασμένος από τον προπαγανδισμό τους στράφηκε στο ίντερνετ.
Ενημέρωση άμεση, εξειδικευμένη, χωρίς τηλεοπτικά “παράθυρα” και καυγάδες.

Είναι απολύτως θεμιτή η επαγγελματική στροφή των δημοσιογράφων στο διαδίκτυο.

ΟΧΙ όμως και στο blogging που έχει εντελώς προσωπικό χαρακτήρα.

Αυτά που μας φοβίζουν περισσότερο είναι τα δημοσιογραφικά blogs που δεν έχουν διαφημίσεις.
Ποιός άραγε ο σκοπός ύπαρξης τους και ΓΙΑΤΙ να αφιερώνουν ατελείωτες εργατοώρες μπροστά στην οθόνη;
Για την ψυχή της μάνας τους;
Δουλεύουν αφιλοκερδώς;

Είμαστε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί για την σκοπιμότητα ύπαρξης τέτοιων blogs…

Θεωρούμε ότι προσφέρουν έδαφος για εκβιασμούς, πιέσεις και άλλα ωραία…

Συνεπώς δεν τους θέλουμε στην μπλογκόσφαιρα!

Μια τέτοιου είδους ανάλυση που τοποθετεί τη μελέτη των Νέων Μέσων μέσα στις πραγματικές συνθήκες αξιοποίησής τους στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση και συμμετοχή είναι πολύτιμη. Όσο περισσότερο ασχολείται κανείς με επιμέρους ζητήματα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και συμμετοχής, ανεξάρτητα από το επαγγελματικό και ακαδημαϊκό του background, τόσο πιο πολύ αισθάνεται την ανάγκη για ιδέες και γνώσεις που να προκύπτουν μέσα από τα κατάλληλα ερωτήματα. Παρακάτω έχουμε κάνει μια μετάφραση της παρουσίασης της Macintosh, ακριβώς γιατί βλέπουμε να σκιαγραφεί ένα χρήσιμο θεωρητικό και πρακτικό πλαίσιο. Μπορεί το αντικείμενο της παρουσίασης να είναι τα κοινοβούλια. Όμως αρκετά από τα ερωτήματα και τα θέματα που θίγει μπορούν, εφόσον μεταφερθούν και σε άλλα πεδία, να αναδείξουν κρίσιμες πτυχές για μελλοντικά εγχειρήματα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και συμμετοχής του πολίτη.

1. Κοινοβούλια & συμμετοχή.

Εμπόδια σε μελλοντικούς στόχους:

• Θεσμική & πολιτική αντίσταση στην ηλεκτρονική συμμετοχή

• Έλλειψη online προβολής των αντιπροσώπων

• Οι επιπτώσεις της συμμετοχικής λήψης αποφάσεων

Ανάγκη κατανόησης:

• Της συνάφειας & της προστιθέμενης αξίας της Ηλεκτρονικής Συμμετοχής για τα κοινοβούλια

• Πώς να δημιουργήσετε ένα περιβάλλον διαδικτυακής ορατότητας.
- πότε, που και πως.
• Της συμμετοχικής επίλυσης προβλημάτων – και του επιμερισμού της εξουσίας

2. Κοινωνία & συμμετοχή

Εμπόδια σε μελλοντικούς στόχους:

• Οι επιπτώσεις της κοινής λήψης αποφάσεων για την κοινωνία

• Η έλλειψη εμπιστοσύνης στη διαδικασία συμμετοχής

• Η έλλειψη της αφομοίωσης των επίσημων διαβουλεύσεων από το κοινό

Ανάγκη να κατανοήσουμε:

• Την από κοινού επίλυση των προβλημάτων & η κοινή ευθύνη

• Τα διαφορετικά κίνητρα και προσδοκίες

• Το πώς οι διαβουλεύσεις διασυνδέονται με τα site κοινωνικής δικτύωσης. Να ακούμε τις διαδικτυακές πολιτικές συζητήσεις

3. Ευθυκρισία & Ενσωμάτωση

Εμπόδια σε μελλοντικούς στόχους:

• Έλλειψη κατανόησης του πώς οι διάφορες διαιρέσεις επιδρούν ταντιπροσωπευτικότητα της ηλεκτρονικής συμμετοχής

• Σημαντικές διαιρέσεις – ψηφιακή, αστική, γλωσσική

• Περιορισμένη αξιοπιστία και αποδοχή των αποφάσεων που λαμβάνονται με ηλεκτρονική συμμετοχή

Ανάγκη κατανόησης:

• Tου πώς να ληφθεί υπόψη το αυξανόμενα πολυεθνικό,
πολυπολιτισμικό σχήμα της κοινωνίας

• Της συνάφειας των ερευνών για την ηλεκτρονική ένταξη
των συσκευών κινητής τεχνολογίας

• Του ρόλου των μέσων μαζικής ενημέρωσης στην
επικοινωνία με αποκλεισμένα τμήματα της κοινωνίας

4. Υποστηρίζοντας τις online διαβουλεύσεις – Κατανοώντας τις συζητήσεις

Εμπόδια σε μελλοντικούς στόχους:

• Εντάσεις στις σχέσεις των θεωριών για τη δημοκρατία & του σχεδιασμού τεχνολογίας

Η ηλεκτρονική συμμετοχή δεν υποστηρίζει τη διαβούλευση

• Η έλλειψη επίσημων αναπαραστάσεων στα ανοικτά προτύπα

Ανάγκη κατανόησης:

• Πώς να δημιουργήσουμε online περιβάλλοντα σκέψης, αιτιολόγησης
των αξιώσεων, αμοιβαιότητας στη μετατροπή των απαιτήσεων

• της στήριξης για τη διευκόλυνση και το μετριασμό των συζητήσεων & ανάλυσης των online συζητήσεων

5. Πολιτιστικές & κανονιστικές διαφορές

Εμπόδια σε μελλοντικούς στόχους:

• Κάθε κοινοβούλιο είναι μοναδικό, κάθε χώρα είναι μοναδική

• Η έλλειψη κοινής κατανόησης του ειδικού λεξιλογίου

• Κοινοί στόχοι για την ηλεκτρονική συμμετοχή

Ανάγκη κατανόησης:

• Της «πολιτικής συμμετοχής» μεταξύ των χωρών &  διαφόρων κοινωνικών φορέων

• Του πώς βασικοί όροι που αφορούν στην ηλεκτρονική συμμετοχή χρησιμοποιούνται από φορείς / χώρες

• Του πώς ο σχεδιασμός της ηλεκτρονικής συμμετοχής επηρεάζεται από πολιτισμικά πλαίσια

6. Αξιολόγηση και αντίκτυπος

Εμπόδια σε μελλοντικούς στόχους:

• Η έλλειψη ενδελεχούς διαδικασίας αξιολόγησης και μετρικών

• Έρευνες ικανοποίησης των χρηστών

• Οι επιπτώσεις της συμμετοχής στη δημοκρατία

Ανάγκη κατανόησης:
•  Τι σημαίνει η αξιολόγηση της ηλεκτρονικής συμμετοχής;

• Πώς να ενσωματώσουμε τις μεθόδους της ποιοτικής έρευνας

• Πώς η ηλεκτρονική συμμετοχή επηρεάζει τη δημοκρατία και
ποιές είναι οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της

• Πώς μπορούν τα κοινοβούλια να εργαστούν με τους ακαδημαϊκούς;

— Για τη μετάφραση χρησιμοποίησα το http://translate.google.com το οποίο και βρίσκω ιδιαίτερα πρακτικό. Το κείμενο είναι εδώ: http://translate.google.com/toolkit/workbench?did=000001utyaqgo3k